Rozdział 3

Zobaczyłam mężczyznę ubranego na czarno, opartego o drzewo. Palił papierosa. Obok jego nogi leżała ciemnoniebieska torba z napisem ,,adidas''. Podeszłam bliżej, zauważył mnie. Skinął na mnie głową na znak, żebym się przybliżyła.
-Ta od Pezz ? - zapytał nudzony.
-Taaaak. - zająkałam się.
-Przyniosłaś forsę ? - zgasił fajkę.
-Tak. Równo tysiąc. - dziwnie się czuję.
-Super. Weź torbę. - uważnie się rozglądał.
-Dzięki.
-A teraz kasa.
-Proszę. - podałam mu wiązkę pieniędzy.
-Dyskretniej na przyszłość !
-Myślę, że to pierwszy i ostatni raz.
-Hah, na pewno. - uśmiechnął się szyderczo.
-To ja już pójdę. - odwróciłam się.
-Dokładne namiary na mnie i na Perrie masz w torbie. Do następnego !
-Ummm, dzięki. Cześć...
-Zayn, jestem Zayn.
-Okey, dobrze wiedzieć.
Ruszyłam w stronę domu. Cały czas czułam się bacznie obserwowana, chociaż nikogo nie widziałam. Usiadłam na ławce i postanowiłam zadzwonić do mojej przyjaciółki.

*Rozmowa telefoniczna*

-Hej Kate !

-Hejo.

-Muszę się komuś wygadać. Możemy się spotkać ? 

-Dzisiaj jestem wolna, więc tak.

-Świetnie. To może za 15 minut u Ciebie ?

-Nie, teraz akurat nie. Może być o 18 ?

-Okey...Będę. Do zoba !

-Hej, pa.

*Koniec rozmowy*

Kurczę. Gdzie ja teraz to zaniosę ? Nie mogę pojawić się tą torbą w domu, bo Hazz się zorientuje, że to nie dla koleżanki.

-Witaj Barbie. - co on tu robi ?!

-Hazz ? Jak mnie znalazłeś ?

-Byłem z Tobą cały czas.

-Śledziłeś mnie ?! Jak możesz ?

-Myślałaś, że pozwolę Ci się spotkać z jakimś czarnym typkiem ? A jakby Ci coś zrobił ?

-Był miły. Szybko dostałam to o co prosiłam.

-Świetnie. Gdzie mieszka ta koleżanka ?

-Jaka koleżanka ?

-No ta dla, której to kupiłaś. - jego wzrok dokładnie się we mnie wpatrywał.

-Umm, przed chwilką z nią rozmawiałam. Może dopiero o 18. - słabo mi idzie kłamanie.

-Mówiłaś, że jest chora.

-Bo jest.

-To co ma tak ważnego do roboty ?

-Rodzina ją odwiedziła, tak rodzina. - zakręciło mi się w głowie.

-Stay, wszystko okey ?

-Chcę już do domu.

-Oczywiście. Auto mam niedaleko.

***

Zostawiłam torbę z łazience i poszłam położyć się do łóżka. Tak chcę już je zażyć. Czuję taką wielką potrzebę. Jak jakaś narkomanka !

-Kochanie jadę do sklepu po zakupy. Będę za godzinkę.

-Okey. Kup jakieś warzywa i wodę.

-Dobrze. Trzymaj się.

Nie dam rady. Teraz jak jestem sama w domu muszę trochę wciągnąć. Weszłam do łazienki i wyjęłam z torby jeden z kilki pakunków. Otworzyłam foliowe opakowanie. Zawartość była gotowa do ,,spożycia''. Wciągnęłam wszystko. Czułam jak moja głowa robi się taka lekka. Wszystkie problemy odpłynęły. Położyłam się do łóżka.

***

-Stay, kochanie ?

-Hę ?

-Zdrzemnęłaś się. Jest już 17. Nie musisz przypadkiem iść do tej znajomej ? - spytał opiekuńczo Harry.

-Ojejku. Muszę ! - wyskoczyłam z łóżka. Poleciałam do łazienki. Spięłam włosy w kucyk. Zrobiłam lekki makijaż i ubrałam dres. Kurczę mam nadzieję, że Hazz nie przyjrzy się moim oczom. Po nich widać, że brałam.

-To ja już lecę. Postaram się wrócić szybko. - schyliłam głowę.

-Zaczekaj. - podniósł mój podbródek i ucałował moje usta delikatnie.

-To było miłe. Pa pa.

-Stay. Twoje...twoje oczy.

-Źle umalowane ? - oby dał się zmylić.

-Ty brałaś !

-Nie no coś Ty. - uśmiechnęłam się sztucznie.

-Mówiłem Ci kiedyś, że toleruję wszystko, ale nie narkotyki ! - jego oczy przepełniła złość.

-No, ale to mój pierwszy i ostatni raz.

-Nie wiem czy mogę ufać narkomance. Idź stąd i nie wracaj póki nie skończysz z tym gównem.

-Nie możesz mi tego zrobić. Ja Cię kocham. - pierwsza łza spłynęła po moim poliku.

-Ja Ciebie też, ale tego nie będę tolerował.

Opuściłam dom całkiem przybita. Te cholerne narkotyki psują wszystko !

***

-No to opowiadaj. Co Cię gryzie ? - spytała opiekuńczo Kate.

-------------------------------------

Liczymy na 5 komentarzy. Większa ilość też będzie miła. :)