Rozdział 1

Przerzucając kolejną kartkę z albumu poczułam na swoich ramionach ciepłe dłonie. To chyba Harry.
-Cześć kochanie. - uśmiechnął się promiennie.
-Hej słonko. - ucałowałam go w policzek. - Jak tam trasa ?
-Nie sprzedała się nawet połowa biletów. - w jego tęczówkach było widać smutek.
-Nie przejmuj się, koncerty to nie wszystko.
-Stay, muzyka to całe moje życie. Nie mów tak.
-Są jeszcze inne wartości w życiu, na przykład rodzina czy znajomi. - zaczęłam się denerwować.
-Kochanie ja o tym bardzo dobrze wiem, ale muzyka zawsze będzie dla mnie na pierwszym miejscu. - powiedział łagodnie.
-Słucham ? Na pierwszym miejscu ? A ja to co ? - zagotowałam się.
-A Ty z nią remisujesz.
-Teraz mówisz to, żeby mnie tylko uspokoić. - wyszłam z siebie.
-Nie prawda, nie mów tak Barbie. - mrugnął zadziornie.
-O nie, teraz to przegiąłeś ! Nienawidzę tego przezwiska.

Zarzuciłam na siebie płaszcz i wybiegłam z domu. Jedyne miejsce gdzie mogę ochłonąć to pobliski klub nocny. 
-Wracaj ! - usłyszałam krzyk Hazzy, lecz zignorowałam go.

***

-Whisky proszę. - uśmiechnęłam się szykownie do przystojnego barmana.

-Co taka lala robi o tak późnej godzinie w barze ?

-Jak to bywa chcę się napić. - prychnęłam do mężczyzny.

-Oto pani zamówienie.

Szkło opróżniłam niemal błyskawicznie. Zamawiałam następne kolejki, aż wreszcie udałam się na parkiet pozostawiając trunek na ladzie.

-Zatańczysz ? - spytał mnie jakiś rudzielec.

-Pewnie.

Zabawa po pijanemu mija naprawdę szybko. Obracało mnie już około siedmiu facetów, kiedy moim oczom ukazał się Niall. Mój brat nie wyglądał na zadowolonego. Chwycił mnie za rękę i wyprowadził z budynku.

-Co Ty wyprawiasz ?

-Bawię się, a Ty ?

-Toż Ty jesteś meega nawalona !!! Zawiozę Cię do domu.

-Nie ma mowy.

-Pfff. Rób co chcesz. To Twoje zasrane życie !

-I dobrze ! - wróciłam do baru.

-Przetrzymałem Twojego drinka. Trzymaj !

-Miło z Twojej strony.

Wypiłam alkohol i zaczęłam prowadzić pogawedkę z barmanem.

-Jak się nazywasz ?

-Jestem Stacey. A na Ciebie jak mówią ?

-Liam, miło mi. Masz kogoś ?

-Mam, ale lepiej o tym nie gadać. A Ty ?

-Jestem wolny. W takiej pracy nie pasuje być zajętym.

-Haha, masz rację. Umm, strasznie kręci mi się w głowie.

-Masz, napij się wody.

-Nie, to nic nie da.

Nagle wszystko przed moimi oczami znikło. Poczułam jak całe moje ciało drętwieje. Zemdlałam.

      

-----------------------------------

To jest pierwszy rozdział. Liczymy na komentarze ze szczerymi opiniami. Jak będą chociaż 3 komentarze to w piątek pojawi się next : )